NUESTRA POESÍA:

Mi corazón es un océano de rostros y de manos /
y yo entro en él sin darme cuenta /con mi equipaje de arena / aferrado al timón del viento /a la proa de los años / donde una voz que no es mi voz /
eleva el ancla de este pequeño barco / que se aleja con mi infancia a bordo.///
El barco del adiós (fragmento). Mario Meléndez. (Con autorización del autor).

LA NOSTRA POESIA:

El meu cor és un oceà de rostres i de mans / i jo entro en ell sense adonar-me compte / amb el meu equipatge de sorra / aferrat al timó del vent / a la proa dels anys / on una veu que no és la meva veu / aixeca l'ancla d'aquest petit vaixell
que s'allunya amb la meva infància a bord. ///
El vaixell de l'adéu (fragment). Mario Meléndez. (Amb autorització expressa de l'autor)

Nere bihotza aurpegi eta eskuen ozeanoa da / eta bertan sartzen naiz ohartu gabe / nire hondarrezko ekipaiarekin / aizearen lemari eutsita / urteen aurrekaldeari / non ahots bat ez dena nere ahotsa / itsasontzi txiki honen aingura igotzen duena / urruntzen dela nere haurtzaroarekin barnean edukita///
Agur-aren itsasontzia (atala). Mario Meléndez.

OUR POETRY:

My heart is the ocean of faces and of hands / and I enter him without giving me account / with my luggage of / obstinate sand to the rudder of the wind / to the prow of the years / where a voice that is not my voice / elevates the anchor of this small boat / that moves away on board with my childhood.
The boat of good bye (fragment). Mario Meléndez.
(With authorization of the author).

NOTRE POÉSIE :

Poème traduit par : Marisa Gutiérrez Gutiérrez. Mon coeur est un océan de visages et de mains /
Moi j´y plonge sans m'en rendre compte / Avec mon bagage de sable / accroché au gouvernail du vent / à la proue des années / où une voix qui n´est pas la mienne / lève l´ancre de ce petit bateau / s´éloignant, mon enfance à son bord.
Le bateau de l'adieu (fragment). Mario Meléndez

LA NOSTRA POESIA:

Il mio cuore è un oceano di visi e di mani / io vi immergo senza rendermi conto / con i miei bagagli di sabbia / appesa al timone del vento / alla prua degli anni / dove una voce che non è mia / la aumenta l'ancora di questa piccola barca / che si allontana, la mia infanzia al suo bordo.
La barca dell'addio(frammento).Mario Meléndez (con autorizzazione espressa dell'autore).

UNSERE POESIE:
Mein Herz ist ein Meer von Gesichtern und Händen/ und ich tauche ein, ohne es zu merken/ mit meinem Gepäck aus Sand/ geklammert an das Ruder des Windes/ an den Bug der Jahre/ wo eine Stimme, die nicht meine ist,/ den Anker dieses kleinen Schiffes lichtet,/ das sich entfernt mit meiner Kindheit an Bord. Das Schiff des Abschieds (Fragment) Mario Meléndez -----(Annette Karl).

ONZE DICHTKUNST:

Mijn hart is een oceaan van gezichten en van handen/ik duik er ik zonder me er verslag mee uit te brengen/met mijn bagage van zand/gebleven steken aan het roer van de wind/aan de voorsteven van de jaren/waar een stem die niet het mienne/opheft is het anker van deze kleine boot/zich dat, mijn kinderjaren aan zijn kant verwijdert. De boot van het vaarwel (fragment). Mario Meléndez